Nawigacja

Aktualności

Strona znajduje się w archiwum.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał rygor natychmiastowej wykonalności decyzji Prezesa UTK.

10.12.2014

30 października 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) oddalił zażalenie PKP Polskich Linii Kolejowych S.A. (PKP PLK) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 1667/14, odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego (UTK) z dnia 12 czerwca 2014 r. nr DN.WN.0211.9A.2014 utrzymującej w mocy decyzję Prezesa UTK z dnia 26 lutego 2014 r. nr DN.WN.0211.9.2014 w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przepisów dotyczący obowiązków zarządcy infrastruktury w zakresie bezpieczeństwa transportu kolejowego na linii kolejowej nr 207 Toruń Wschodni - Malbork na odcinku Toruń Wschodni - Chełmża i nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w terminie do 31 grudnia 2014 r.

W ocenie NSA, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji PKP PLK nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa UTK może potencjalnie zagrażać nadrzędnemu dobru chronionemu, jakim jest ludzkie bezpieczeństwo. NSA uznał bowiem, że zaskarżona decyzja Prezesa UTK utrzymuje w mocy decyzję nakazującą wykonanie robot remontowych na wskazanym odcinku linii kolejowej, ze względu na stwierdzenie szeregu naruszeń, przejawiających się w ogólnym złym stanie nawierzchni kolejowej. Wieloletnia eksploatacja, związana z tym postępująca degradacja i niestabilność konstrukcji stwarza realne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu kolejowego. Zdaniem NSA, Sąd I instancji słusznie wywiódł, że zaskarżona decyzja Prezesa UTK wydana została w celu zabezpieczenia interesu społecznego, jakim jest zapewnienie warunków technicznych i organizacyjnych pozwalających na bezpieczny przejazd kolejowy, dlatego nie można uznać, że interes PKP PLK, w tym przypadku sprowadzający się jedynie do skutków finansowych, występuje ponad interesem innych osób, których w sposób pośredni decyzja ta dotyczy. Wskazać należy, iż nałożony decyzją Prezesa UTK obowiązek był wynikiem konieczności zabezpieczenia obiektu przed dalszą destrukcją, usunięcia uszkodzeń i stanu zagrożenia bezpieczeństwa, celem umożliwienia jego bezpiecznego użytkowania. NSA nie zgodził się z argumentacją zaprezentowaną przez PKP PLK, że dla zapewnienia bezpieczeństwa przejazdu wystarczy wymiana tylko części podkładów strunobetonowych BS66 pochodzących z 1973 r.

Postanowienie NSA jest ostateczne.

Sprawa prowadzona pod sygn. akt II GZ 691/14

do góry