Nawigacja

Aktualności

Zastosowanie staroużytecznych składników interoperacyjności w podsystemie infrastruktura

25.07.2018

Przy modernizacji można zastosować szyny czy podkłady, które były wcześniej zamontowane na linii kolejowej. Jednak wszystko trzeba odpowiednio udokumentować a cały podsystem musi spełniać wymagania TSI.

Podsystem strukturalny może być dopuszczony do eksploatacji w systemie kolei na terytorium Polski, jeżeli m.in. jest zbudowany i zainstalowany w taki sposób, że spełnia zasadnicze wymagania dotyczące interoperacyjności oraz jest zapewniona jego zgodność z istniejącym systemem kolei, w skład którego wchodzi. Przy modernizacji podsystemu należy mieć na uwadze konieczność spełnienia zasadniczych wymagań, co wiąże się z zastosowaniem odpowiednich wyrobów i procedur oceny zgodności.

Zgodnie z pkt 6.6 Technicznych Specyfikacji Interoperacyjności dla podsystemu „Infrastruktura” modernizowana infrastruktura kolejowa może spełniać wymagania zasadnicze także w przypadku zastosowania tzw. materiałów staroużytecznych. Oznacza to możliwość powtórnego zamontowania w nawierzchni kolejowej składników interoperacyjności (szyn, systemów przytwierdzeń, podkładów), które były w niej uprzednio zastosowane i nadają się do ponownego wykorzystywania. Dla takich składników interoperacyjności nie wystawia się certyfikatów zgodności lub przydatności do stosowania. Podsystem zbudowany z użyciem takich składników musi jednak spełniać odpowiednie wymagania TSI, co potwierdzić musi jednostka notyfikowana. Oznacza to konieczność przeprowadzenia weryfikacji i oceny wyrobów w ramach sprawdzenia całego podsystemu.

Ponowne wykorzystanie zdatnych do użycia składników interoperacyjności w podsystemie wiąże się z odpowiednim tego udokumentowaniem. Zgodnie z pkt 6.6.2 (1) TSI Infrastruktura jednostka notyfikowana wydając certyfikat weryfikacji WE jest zobowiązana wskazać jednoznacznie, które składniki interoperacyjności zostały ocenione w ramach weryfikacji WE podsystemu. Dodatkowe informacje muszą również znaleźć w deklaracji weryfikacji WE podsystemu: wskazanie które składniki interoperacyjności były uprzednio zamontowane w torze i nadają się do ponownego użycia, a także potwierdzenie, że podsystem zawiera składniki interoperacyjności identyczne ze składnikami poddanymi weryfikacji w ramach podsystemu. Aby uniknąć późniejszych wątpliwości związanych z ponownie wykorzystywanymi składnikami interoperacyjności wykonawca inwestycji powinien we współpracy z jednostką notyfikowaną ustalić sposób potwierdzenia, że składniki interoperacyjności nadają się do ponownego użytku.

do góry